Tochtje door De Damse polders

Gisteren hebben we nog geprofiteerd van een min of meer drogere dag. Na de middag kwam het zonneke er door, er was wel een schrale noord-westenwind.  Via het Zuidervaartje fietsten we richting Damme om vandaar uit naar Moerkerke te rijden en verder langs den Blinker en den Stinker naar de Siphon, vooral hier was het pittig fietsen met de wind pal in het gezicht, er zouden geen snelheidsrecords gebroken worden vandaag. Via de Damse vaart reden we richting Sluis om ter hoogte van Oostkerke even het kanaal te verlaten en via een klein baantje richting Hoeke te fietsen, daar bereikten we het verste punt. We keerden terug langs de Damse Vaart en met de wind opzij konden we er toch een beetje van profiteren en zo het tempo wat opdrijven. Eens terug in Brugge fietste ik dan op het gemak door het centrum en toen ik thuiskwam had ik juist 40 km op de teller.

Regen en hagel houden me niet tegen

Vooraleer we morgen vertrekken voor een 4-daagse naar de Westhoek wou ik nog even de fiets op. De weersvoorspellingen waren onheilspellend, rukwinden, hagelbuien ,regenbuien, ik mocht me zowat aan alles verwachten. Tegen mijn gewoonte in heb ik dan maar een paar rondjes in de omgeving gereden zodat ik vlug thuis kon zijn bij één van bovenstaande weersomstandigheden. Ik reed tot aan de roeiclub op het Waggelwater om vervolgens langs het kanaal te fietsen tot bij Nieuwegebrug ( Varsenare), brugje over en dan via de andere kant van het kanaal terug naar Brugge. Dat was vroeger mijn trainingsrondje in de tijd dat ik veel ging joggen. Drie rondjes met kopwind tot in Varsenare en dan wind in de rug terug naar Brugge. Het liep vlot, in het laatste rondje kreeg ik dan een fikse hagelbui, gevolgd door felle regen over me heen. Gelukkig had ik mijn regenjasje aangedaan onder mijn thermovest aan, zodat ik toch goed beschermd was. Tegen dat ik terug thuis kwam scheen het zonneke al weer. Ik had iets meer dan 40 km op de teller en een gemiddelde van 23 km/h. Morgen ga ik mijn koersfiets binnenbrengen bij Ampe in Torhout, voor een compleet nazicht en mijn achterrem te herstellen. Zo kunnen we volgende dinsdag weer op pad. Gisteren heb ik me ingeschreven voor de WK-toertocht die gereden wordt op zaterdag 15 september op het WK-parcours in Nederlands Limburg met start en aankomst in Landgraaf. Er zijn twee afstanden, nl. 85km en 170km, al naargelang de conditie zal ik 1 of 2 ronden rijden. Het parcours is een stuk minder zwaar dan de Amstel Gold Race, enkel de gekende Cauberg en Bemelenberg staan op het programma en verder enkele minder gekende en minder steile hellingen. We zijn op dat moment op vakantie in de buurt. Zo kunnen we ook aanwezig zijn op het WK voor profs. Mooie vooruitzichten toch.

Terug in het zadel

Precies 16 dagen geleden op 21maart werd ik geopereerd van schildklierkanker met uitzaaiingen naar de lymfeklieren aan beide kanten van de hals, ook de linkerstembandzenuw moest er aan geloven. Het werd een zware operatie die bijna 6 uur in beslag nam. Na 5 dagen werd ik ontslagen uit het ziekenhuis, veel pijn had ik niet meer, enkel was mijn hoofd nog niet zo mobiel. Nu zijn we iets meer dan 2 weken verder, het gaat goed met me, op de stem na die nog maar 5% van haar oorspronkelijke kwaliteit overhoud.
Ik ben nog vlug vermoeid, maar wou toch al eens de benen testen en een klein toerke fietsen. Na een zonnige periode met mooie temperaturen was het weer beduidend kouder. Goed ingeduffeld vertrok ik richting kanaal Brugge-Oostende. Daar de wind uit het noorden kwam koos ik richting Meetkerke, Stalhille en reed verder door de polders naar Vlissegem toe. Ik reed op een heel gezapig tempo, geen trap teveel, soepel ronddraaien. Ik haalde amper 21 km/h, maar het kon me niet deren, we zaten weer op de fiets, éénmaal gedraaid ging het iets vlotter, toch bleef ik een rustig tempo aanhouden en forceerde het niet. Na ongeveer anderhalfuur kwamen we tevreden thuis met 31 km op de teller.We zullen weer rustig opbouwen, alhoewel ik geen direct doel heb wil ik tegen de zomer toch een behoorlijke conditie hebben. Gelukkig heb ik mijn stem niet nodig om te fietsen, anders zou het een ramp zijn. Maar vanaf volgende week start ik met intensieve logopedie dus de hoop is er dat er vlug beterschap zal te merken zijn.

Laatste ritje voor de operatie

Maandag 19 maart, de operatie begint dichter bij te komen, ziek voelen we ons niet, integendeel ik heb zo de indruk dat het goed gaat met de conditie. Het gemiddelde ligt niet zo hoog, zo'n 23 km/h vandaag, maar de benen voelen goed aan. Vandaag zal ik een stuk van de Oude Dijkenroute afrijden. Via Varsenare,Jabbeke kom ik in het landelijke Ettelgem alwaar ik het eerste bordje van de Oude Dijkenroute waarneem, we zijn vertrokken, de tocht gaat over Oudenburg richting Bredene, we passeren het punt waar de vaart Brugge-Oostende aansluit op de Passendaalse Vaart.

Er staat een stevig briesje uit het noord-westen, maar we trotseren het zonder enige moeite.
Via Bredene vervolgen we onze weg richting De Haan, de wind vol in het gezicht, het voelt fris aan, gelukkig hebben we vandaag onze thermovest aan, die kunnen we goed gebruiken? We arriveren in De Haan, het eigenlijke startpunt van de route. Vandaar uit gaat het richting Vlissegem,  een bord met wegenwerken negeren we, acheraf gezien niet al te slim, gans de woonkern van Vlissegem ligt open en we moeten een gans eind te voet onze weg zoeken, tussen kranen, drukdoende arbeiders, etc....
Even voorbij het centrum komen we op bekend terrein, hier lopen de Breduniaroute ( die ik reeds meermaals heb gereden ) samen met de Oude Dijkenroute. De Oostendsesteenweg dwarsen we en rijden richting Stalhille alwaar we de route verlaten en via het kanaal naar Varsenare rijden en zo huiswaarts. We hebben 51 km gefietst, zonder ons te vermoeien. Nu gaat de fiets een eind op stal.

Morgen staat de operatie gepland, en nadien hopen we zo rap mogelijk weer te kunnen fietsen en te genieten van het lenteweertje. Ondertussen plaats ik hier wel wat andere nieuwtjes enzo, tot later....

De route kan je downloaden via volgende link :

http://www.routeyou.com/route/view/421058/fietsroute-polderroute.nl

De kastelenroute op een verstrooide dag

Donderdag 15 maart, een schitterende dag, het zonnetje schijnt hier binnen door onze grote ramen, als je naar buiten kijkt is het net zomer. We kleden er ons ook naar toe, korte koersbroek en een koerstrui met e veneens korte mouwtje, voor alle veiligheid nemen toch een extra shirt mee. Op een rustig tempo rijden we richting provinciedomeinTillegembos alwaar de kastelenroute start. Doorheen het schitterend domein moeten we wel enkel onverharde paden trotseren, we rijden het prachtige kasteel voorbij en bij het uitrijden van het bos moeten we even van de fiets. Twee noeste werkers zijn er een kasseiweg aan het herleggen, ik neem mijn fiets op de schouder, voel me even een veldrijder die een loopstrook voor zijn rekening neemt, alhoewel ik heb bij wandelen houd. Verder gaat het de route richting Loppem waar we weer even de baan verlaten om  het Merkemveld te doorkruisen, heel wat mensen genieten van deze mooie dag, ik kom zowel wandelaars, mountainbikers als wielertoeristen tegen, een kleine knik toont de verbondenheid die er is tussen de actieve mensen. Via Zedelgem, Veldegem rijden we richting Ruddervoorde, mijn aandacht gaat nu en dan eens weg en zo vind ik plots geen bordje van de kastelenroute meer terug op mijn pad. Ik rij op het gevoel  verder, na een paar kilometer duiken ze plots weer op. Ik heb een lus afgesneden, niet erg, het is de bedoeling om te genieten , ik rijd ze wel eens helemaal op een ander moment. Via Aartrijke kom ik aan het Vloetemveld, eer ik het Vloetemveld induik neem ik de tijd om iets te eten, even de met isostar gevulde drinkbus aan te spreken en ook een paar foto's van de omgeving te nemen.

De kasseistrook ligt er goed bij en in het bos schotelen ze ons weer enkele onverharde wegen voor, gelukkig geen lekke banden vandaag. Even verder rij ik weer verkeerd, ik ben er duidelijk met mijn gedachten niet bij vandaag, geen erg, ik rij gewoon verder via rustige wegen en kom zo heel tevreden thuis, met 51 km op de teller, enkele km's minder dan voorzien, maar wie maalt er om ? Ik alvast niet.

De zonnestralen nodigen uit

Vandaag had ik niet direct een fietstocht gepland, het was gisteren nogal laat geworden en ik was niet echt uitgeslapen deze morgen, eerst wat boodschappen gedaan en toen we thuiskwamen schijnde de zon lekker binnen. Vero zei, zo'n weertje daar moet je van profiteren, dus mijn koersplunje aangetrokken, nog snel even op de foto

en we waren vertrokken. Ik had niks voorbereid, zelfs mijn gps liet het afweten, batterij leeg ( ik heb hem wellicht vergeten uitschakelen in een verstrooid moment ). Zoals ik meestal doe vertrok ik ook deze keer tegen wind die zachtjes uit het noordwesten blies, dus richting kanaal Brugge - Oostende gefietst en dan via het jaagpad richting Oostende. Er waren heel wat fietsers die van de eerste zonnestralen genoten, en ik genoot er ook  van maar was soms weg met mijn gedachten en reed op automatische piloot.
De gezondheid laat het even afweten, een slechte diagnose dwarsboomt vele plannen , maar we zijn niet uit ons lood te slaan, desondanks ging het fietsen lekker. Voorbij Stalhille sloot ik aan bij een klein groepje, ik stak twee tandjes bij, zette me goed uit  de wind en kon gemakkelijk het tempo volgen, het deed deugd, met een soepele omwenteling bereikten we in een mum van tijd Oostende, daar liet ik ze rijden. Ik keerde via het kanaal terug richting Brugge, in Stalhille verliet ik het jaagpad en zette koers richting Jabbeke om vandaar uit via Snellegem, Varsenare richting Brugge te  fietsen. De zon verdween meermaals  achter de wolken, maar de temperaturen waren oké voor de  tijd van het jaar. Uiteindelijk had ik 45 km gefietst met een gemiddelde van ong. 24 km/h, niet slecht in de gegeven omstandigheden. Binnenkort volgt er een zware ingreep, maar ik zal nog zoveel ik kan de baan opgaan, het verzet je gedachten, je hebt een voldaan gevoel bij het thuiskomen, en een redelijke conditie kan alleen maar het herstel ten goede komen.

Na een inactiviteit van 6 maanden weer de fiets op

Eindelijk ben ik weer van start gegaan, ik was er al paar weken mee bezig, maar er was altijd wel iets...
Gisteren mijn racefiets

 een grondige poetsbeurt gegeven, bandjes netjes opgepompt tot 6 bar, ketting goed ingesmeerd, etc .... .  Het zag er maar grijs uit, de zon kon zich geen weg banen door de wolken, ik kleed me goed aan, thermo-fietsjas, handschoenen, lange broek. Ik heb er een goed gevoel bij, drinkbus goed gevuld, wat eten in mijn onafscheidelijk rugzakje en weg zijn we. Nog vlug even langs de fietshersteller, gisteren een defecte achterrem vastgesteld. Hij kan de rem niet herstellen, er is iets afgebroken, geen nood zonder achterrem zal het ook wel lukken. Ik verlaat Sint-Andries en rij via Varsenare richting Nieuwegebrug alwaar ik een tijdje de Breduniaroute

 zal volgen. De temperatuur valt mee, weinig wind, het wordt genieten, ik ben langzaam gestart maar nu en dan fiets ik stevig door zonder me te forceren. Ik kom slechts een handvol fietsers tegen op mijn route, de polders stralen rust uit,

 ik rij dwars door Stalhille richting Bredene alwaar ik de route verlaat en nu de bordjes van de Oude Dijkenroute volg. Ik passeer enkele knusse dorpjes, Klemskerke en Vlissegem. Het gaat beter dan verwacht, we houden de polsslag laag, de benen voelen goed aan. Vanaf Vlissegem volg ik opnieuw de Breduniaroute tot aan het kanaal Brugge-Oostende, ik heb al bijna 38 km op de teller, voldoende voor vandaag, en neem nu de gemakkelijkste weg naar huis, de twee bruggen aan het AZ laat ik voor wat ze zijn en maak een ommetje. Thuisgekomen geeft de teller 42 km aan,  de kop is er weer af.  Ik ben net zo tevreden als de franse wereldkampioen van 2011 bij de beloften, Arnaud Démare, die vandaag in een massasprint de GP Samyn won.

Foto's van de voorbije jaren




 


Rustig onderweg



De Casselberg bedwongen

Op tijd en stond een terraske

Met de MTB op de Rodeberg



Boven op de Catsberg



Met de eeuwige glimlach

Op tijd en stond stoppen voor wat calorieen op te nemen

Mijn " Bulls 4.5 " na een tocht, poetsen is  de boodschap

Fietsroute : Izegem - Blankenberge - Izegem



       Deze zo goed als vlakke route leidt ons langsheen rustige wegen dwars doorheen het Houtland richting Aartrijke  ( via een stukje van de Wastineroute ). In Aartrijke gaat het via landelijke wegen richting Ichtegem alwaar we een tijdje de Wijnendaeleroute volgen richting Leffinge. Verder fietsen we via het Kanaal Plassendale-Nieuwpoort richting Oudenburg om zo de polders aan te snijden. Vooral de Uitkerkse polders  zijn een lust voor het oog.,dit prachtig natuurreservaat vormt een oase van rust.Via de Meetkerkse moere, het prachtige domein Beisbroek en de bossen van Nieuwenhove te Oostkamp bereiken we Wingene en zetten hier onze weg verder richting Izegem via Pittem en Meulebeke. Deze route telt weinig hindernissen,  enkel twee langere kasseistroken  ( Lookhuisstraat in Ichtegem en Oosternieuwweg Noord tussen Houtave en Nieuwmunster ) doen ons eens vloeken en ook komen we een paar keer terecht in een rustig glooiend landschap ( maar een goed getrainde fietser heeft hier geen last van ). Deze fietsroute van 158 km is ideaal voor de racefiets, een eventuele volgwagen moet hier en daar een ommetje maken.

Deze tocht is echt een aanrader met afwisselend landelijke wegen en groene omgevingen. Wie deze tocht fietst verzoek ik eens een reactie te plaatsen met zijn bevindingen.

Via onderstaande link kan je de gps-track downloaden op http://www.routeyou.com/.

Alvast veel fietsplezier!!

Bezienswaardigheden op tocht : Kasteel d'Aertrijcke( http://www.kastelen.be/westvlaanderen/ ), het Weidevogelreservaart Uitkerkse Polder ( http://www.uitkerkse-polder.be/ ), Volkssterrenwacht Beisbroek ( http://www.beisbroek.be/ )

GPS-track : http://www.routeyou.com/route/view/26642/fietsroute-izegem-blankenberge-izegem.nl





rustige en ontspannen aanloop

 


Volkssterrenwacht Beisbroek

 


zelfs op een zo goed als vlak parcours goochelen ze met namen



Lookhuisstraat te Ichtegem

 


Oosternieuwweg Noord tussen Houtave en Nieuwmunster

 


 


De Uitkerkse Polders



De inwendige mens wordt versterkt

 







Kasteel d'Aertrijcke

 

Dirk Jan Roeleven - De Nieuwe Fiets

De Nieuwe Fiets : Villar San Costanzo - Amsterdam : 1247 km.

,
Traditiegetrouw beleven 5 dappere fietsvrienden hun jaarlijkse fietsvakantie, deze maal toeren ze rond in de Italiaanse Alpen om er enkele cols te overwinnen. Op zoek naar een nieuw fietsriempje ( in het hooggebergte onontbeerlijk ) komen ze terecht in het klein gehucht Villar San Costanzo

alwaar ze achter een oude vervallen ijzeren poort de werkplaats vinden van de regionale wielerheld Gian Paolo Cuchetti.
Na zijn carrière begon de ex-prof er een fietshandeltje en verkoopt nu zelf samengestelde fietsen onder het merk " Cucchetti ".  Gian Paolo bezorgt Dirk-Jan twee fietsriempjes die zo verheugd is dat hij bij zijn afscheid beloofd als ik een nieuwe fiets koop dan zal het hier zijn en ik fiets er over de Alpen heen mee terug naar Amsterdam.

Talrijke jaren later spoort de auteur ( o.m. documentairemaker bij Zembla ) naar Italie alwaar hij zijn " Cucchietti's Rossonero " ophaald. Na eerst een paar omliggende cols te hebben overwonnen in helse weersomstandigheden vat hij de terugtocht aan. Hij schrijft liefdevol over zijn rode relikwie " rossonero ",

Dirk Jan's " Cucchietti's Rossonero "

blikt terug over zijn vader die hem veel te vroeg ontviel, denkt aan een overleden collega en ook zijn leven passeert de revue. Zijn tocht verloopt met de nodige hindernissen, zonder een specifieke voorbereiding en met talloze kilo's overgewicht bereikt hij toch uiteindelijk Amsterdam.
Ik tikte dit boek toevallig op de kop tijdens een vakantie in Schouwen-Duiveland. Het  boek leest als een trein, een sterke aanrader voor wie fietsen en avontuur houdt.