De Belcantour 12 mei 2012

Na een goede nachtrust stond ik nog onder de douche toen Dominique al kwam aanbellen, enige tellen later kwamen Franky en Paul eraan, vergezeld door Lieve, Lode en Sofie. Iedereen had er zin in om het beste van zichzelf te geven.

Klaar voor de start van links naar rechts Paul, Franky, Dominique en Ronald
 

 Paul was de onverwachte deelnemer en met dit kwartet trokken we naar zaal Uytendaele alwaar we ons inschreven voor de 60 km van de Belcantour. Het was droog vandaag en dit stemde ons al tevreden, er was wel een strakke wind, maar dat zou niet de kwaadste tegenstander worden, vooral de hellingen boezemden me enige angst in. Ik besloot op eigen tempo bergop te rijden en zo mijn krachten te doseren dat ik de rit tot een goed einde kon brengen. Op de eerste helling moest ik er direct af, ik forceerde me niet en reed op een kleine versnelling naar boven alwaar mijn kompanen mij stonden op te wachten, dit scenario werd herhaald op de volgende hellingen, we kregen toen achtereenvolgens de Kokereelberg, Boeschepeberg en de Catsberg.

Paul kwam als eerste door op de Catsberg

als tweede kwam Dominique boven

Franky als derde

Ronald op zijn eigen tempo vierde

Véronique is benieuwd hoe het met de conditie is gesteld

Boven recht tegenover de abdij was er een goedvoorziene bevoorrading waar we de inwendige mens konden versterken. Van daaruit reden we richting Méteren om dan links af te slaan naar Saint-Jeans-Cappel en zo naar de Zwarte berg toe. Deze helling heeft voor mij geen geheimen meer, ik heb ze talrijke keren opgereden en kon zo rustig mijn tempo aanhouden. Via een boog reden we naar Dranouter en vervolgens naar Loker waar we de Rode berg kregen voorgeschoteld. Het werd op de tanden bijten en doorzetten, het begon door te wegen. Via een ommetje reden we naar de Schomminkelstraat, een niet te onderschatten helling waar het steilste stukje 20% aangeeft. We hadden net genoeg energie over om boven te komen.

De Schomminkelstraat, kort maar pittig

 Dan volgde er nog een klein stukje van de Rode berg en toen konden we gebruik maken van het buitenblad om in een vliegende vaart de Sulferberg af te dalen richting Westouter-Dorp.

Iedereen tevreden

 We waren blij dat we bij de 1200 deelnemers behoorden en zo konden genieten van een mooi parcours en een goeie organisatie. Tot volgend jaar!

Nog even nakaarten

Met dank aan Dominique, Franky en Paul voor het gezelschap en het wachten op me en een speciale dank aan de supporters, mijn vrouw Véronique, Lieve ( vrouw van Franky ) en Lode en Sofie ( die door een hersenzenuwontsteking moest toekijken ) die alles vastlegden op de gevoelige plaat en voor hun aanmoedigingen.

De route kan je downloaden via volgende link :

http://www.routeyou.com/route/view/436937/fietsroute-belcantour-westouter.nl

Op verkenning in de Westhoek

Volgende zaterdag staat de Belcantour op de agenda, de eerste afspraak van het voor mij prille seizoen. Sedert gisteren kon je de verschillende trajecten downloaden via de website van de organiserende club, na het raadplegen van de profielen van de verschillende afstanden is het duidelijk dat het de 60 km worden. Die afstand lag eigenlijk al zo goed als vast. Aanstaande zaterdag zullen Franky en Dominique mij vergezellen, veel zullen ze me niet uit de wind moeten zetten, want er zitten weinig vlakke stukken in, het zal er op aankomen een goed tempo te zoeken dat kan volgehouden worden. Hier zullen de extra kilo's, die op het vlakke minder nadeel berokkenen,doorwegen. Vandaag de route op GPS gezet en op verkenning vertrokken. Het was een warme dag, eerder zwoel, met nu en dan regen. Vertrokken vanuit Westouter centrum richting Reningelst, daar de Casselstraat genomen richting Boeschepe, met onder meer de Vert Mont, de Kokereelberg en Boeschepeberg. De smalle wegen lagen er slecht bij, veel putten, modder en mede door het slechte weer was het gevaarlijk fietsen. Toen ze de hemelsluizen helemaal opendraaiden hield ik het voor bekeken. In Berthen verliet ik de route, nam er nog de Zwarte berg bij en keerde dan doorweekt terug naar Westouter. Een warme douche deed deugd, het zal pittig worden zaterdag, gelukkig voorspellen ze droog weer. Ik fietste uiteindelijk maar 25km.

Recuperatierit gecombineerd met familiebezoekje

Deze morgen opgestaan met zware benen, na de logopedie onze wieleroutfit aangetrokken en de fiets op, om de benen wat los te rijden. Zoals gewoonlijk tegen wind vertrokken, die strak blies uit het zuiden, via Beisbroek reed ik richting Loppem, het tempo lag laag, het draaide vierkantig, niks forceren, gewoon kilometers malen en genieten van de omgeving. De rit werd onderbroken door een familiebezoekje, even verpozen deed deugd en wetende dat we straks de wind in het voordeel hebben kon ik er optimaal van genieten. Na een uurtje terug de fiets op, nu liep het vanzelf, we schakelden vooraan naar het buitenblad en trapten stevig door, het tempo ging tot 35 km/h zonder forceren. aan recuperatie dacht ik niet meer, éénmaal het lekker loopt trap ik door, de aard van het beestje. Toen ik thuis kwam had ik 44 km op de teller, genoeg voor vandaag.

Terug aangepikt bij de zondagsrijders

Deze morgen, na een lange periode van afwezigheid, weer aangepikt bij de zondagsrijders. Het was verzamelen geblazen om 08u40 op de parking in het Tilleghembos. Stipt om 08u45 vertrokken we met een 8-koppige groep die er zin in had. De wind kwam uit noordoostelijke richting, met dit gegeven reden we richting Steenbrugge alwaar we langs het jaagpad het kanaal Brugge-Gent volgden tot in Moerbrugge. Op aangeven van Etienne, wegkapitein van dienst, staken we het kanaal over en reden we via een wijde boog rond Oedelem heen om zo verder richting Knesselare te fietsen. De wind waaide krachtig, ik zette me netjes uit de wind en vond het tempo prima. Via Maldegem ging de tocht verder richting Eeklo tot we het Schipdonkkanaal bereikten, dit was tevens het verste punt van de rit. Hier fietsten we links af en reden langs het kanaal richting Damme, we hadden nu de wind schuin achter en het tempo ging gelijk de hoogte in, het was een prettige gewaarwording dat het plots heel vlot en gemakkelijk ging. Net voor Damme verlieten we het kanaal om via de Polderweg richting Brugge te fietsen, met de wind in 't gat en de zon die nu en dan te voorschijn kwam, was het heerlijk fietsen.  Al lukt het spreken nog niet zo goed, toch vliegen de kilometers heel wat vlugger voorbij dan als je alleen op pad bent. In Brugge aangekomen werd geopperd om nog iets te gaan drinken in Café De Vriendschap te Sint-Andries alwaar er nog even werd nagekaart en al plannen in de groep gegooid voor de toekomst. Hier werd geen tandje maar wel een procentje bijgestoken, al was het niet warm, de streekbiertjes ging vlot binnen.

Rond 12u30 vertrok iedereen tevreden huiswaarts. Het was een mooie rit, 74 km lang en we deden er 2u50min over.
Waren aanwezig : Etienne, Marcel, Jean-Claude, Hans, Walter, Roland, Franky en Ronald
De route kan je downloaden via volgende link : http://www.routeyou.com/route/view/433010/fietsroute-brugge-eeklo-brugge.nl 

Rustig oefenritje

Het weer was niet echt uitnodigend om een fietstocht te maken, maar daar we km's nodig hebben vertrekken we toch voor een rustige tochtje. " Waar is de lente ?, waar is de zon ?, bijna, maar ik denk dat ze weldra zal komen " zong Jan De Wilde in zijn vrolijk lentelied, wel ze mag komen van mij !

Via de Doornstraat rijden we naar Beisbroek waar we het tunneltje nemen om de snelweg te dwarsen. Gelukkig is er weinig wind want de benen voelen niet goed aan, we houden het tempo laag, via Loppem, Zedelgem, Aartrijke komen we in Ichtegem, het verste punt van de tocht. Het gevoel wordt beter, wat eerst een karwei leek gaat nu over in genieten, we drijven het tempo lichtjes op. Met lichte rugwind rijden we nu terug richting Aartrijke, het dorp laten we rechts liggen en via de Brugse Heirweg die iets verder overgaat in de Diksmuidse Heirweg komen we terug in Zedelgem en vervolgen we onze weg verder langs Snellegem, Varsenare tot we terug thuis arriveren. De laatste 5 km gaan we voluit en zo komen we toch nog aan een gemiddelde van ongeveer 23 km/h. Uiteindelijk waren we toch tevreden dat we vertrokken waren.

De route kan je downloaden via volgende link : http://www.routeyou.com/route/view/432053/fietsroute-brugge-ichtegem-brugge.nl

Elite zonder contract en beloften te Veldegem 01/05/12

Op dinsdagnamiddag 1 mei waren we afgezakt naar Veldegem samen met Gary en Dorine alwaar hun neef Matthias De Witte aan de start kwam van een wedstrijd voor elite zonder contract en beloften.
De zon was van de partij en dat was te merken aan de opkomst, heel wat publiek zag een meute van niet minder dan 154 deelnemers om 15u00 vertrekken voor een wedstrijd van 22 rondjes van 5,5km. Ondermeer Belgisch kampioen Joeri Calleeuw en enkele ex-profs waren op het appel.
Er werd vanaf de eerste ronde serieus gekoerst, het peloton werd meermaals op een lint getrokken, het vlakke parcours met veel rechte stukken leende zich ook daartoe. De koers kende zijn traditionele vroege ontsnappingspogingen zonder veel betekenis.  Matthias, aangesloten bij Flemish Cycling Projects, was zeer bedrijvig in de eerste koershelft, steeds vooraan te vinden. Toen na een paar ronden een groepje probeerde afstand te nemen was Matthias mee en deed zijn deel van het werk in de ontsnapping, ze hielden het een paar ronden vol maar werden dan weer ingerekend door het peloton. Nadien was hij nog terug te vinden op kop van het peloton, hij spaarde zijn krachten niet, het is niet altijd simpel als je tegen ex-profs en doorwinterde anciens de baan op moet. Maar dat hij lef heeft en wilt koersen was hem aan te zien. In de tweede helft van de wedstrijd zakte hij iets verder door, maar toen het peloton aan stukken werd gereden, miste hij de goeie vlucht. Drie renners kozen het hazenpad en men zou ze niet meer terugzien, Matthias deed nog zijn deel van het werk in de achtervolging, maar dichter kwamen ze niet. Weinig tijd nadat Jens Wallays (EFC-OmegaPharma - Quick.Step) in een spurt van drie de overwinning behaalde bolde Matthias als 45ste over de streep. Hij was verre van tevreden over zijn prestatie, maar dat siert hem. Wie te vlug tevreden is boekt geen vooruitgang, dus hij wel uit het goeie hout gesneden en we zullen nog van hem horen.

Iedereen ziet het nog zitten

15 uur tijd voor het startschot

Het peloton trekt zich op gang

Joeri Calleeuw gaat voluit

Jens Wallays toont zijn vreugde

De wedstrijd zit er op

De foto spreekt boekdelen

De supporters zijn tevreden

Even napraten

Al met zijn gedachten bij de volgende wedstrijd

De liefde voor de fiets.....en het ging vooruit .....

Toen ik gisteren thuiskwam en op het gemak eens de gegevens van mijn GPS bekeek, was ik supertevreden. Ik moest spontaan aan het liedje van Raymond van het Groenewoud denken, de liefde voor muziek, en het gaat vooruit,....het ging verbazend goed vooruit. Dit was heel toepasselijk op het tochtje dat ik samenreed met Eddy en Franky, beiden hebben me schitterend uit de wind gezet. De tocht kronkelde door Snellegem, Jabbeke, Zerkegem en Bekegem door richting Westkerke, Oudenburg, op deze rustelijke landelijke wegen kwam het klein briesje meestal zijdelings op ons af, toen ik op mijn schermpje zag dat we flirten met de 30 km/h, heb ik maar een ander beeld opgezet, mijn verstand op nul gezet en mijn beide kompanen blindelings gevolgd. Het ging super, wellicht was het de aangename temperatuur die positief op me inwerkte. Toen we het keerpunt bereikt hadden reden we terug richting Westkerke, Aartrijke, daar begon het lichtjes te klimmen en moest ik wel even de rol even lossen, ik besloot wederom nog niet heel diep te gaan en kon daarna gemakkelijk weer het tempo aanhouden.
Daar ik tijdens het fietsen moeilijk kan praten werd er nog even nagekaart ten huize van Franky overspoeld met een frisse picon, Eddy besloot om direct naar huis te rijden en zo zijn goede punten aan te dikken.

De Zilleghemroute op een zondagmorgen

Ik had met Eddy afgesproken om deze morgen een toerke te fietsen van om en bij de 50km. Gisteren nog een sms-je gestuurd dat ik om 09u bij hem thuis, te Sint-Michiels, zou zijn als het droog bleef, niet evident in deze tijd. Gelukkig scheen het zonnetje deze morgen, al was er toch nog een frisse zuidwestenwind. We sneden te Loppem te Zilleghemroute aan, die route ligt hier kortbij en het was reeds een heel eind geleden dat ik ze nog gereden had. Via rustige wegen reden we vervolgens door Loppem, Zedelgem,Aartrijke en Veldegem en dan opnieuw Zedelgem en Loppem. Na een tiental km nestelde ik me in het wiel en liet me meedrijven. het tempo lag me, maar tegen wind kom ik nog duidelijk kracht te kort. Toen de wind in het voordeel blies toonde ik mijn goeie wil en kwam ik nog eens mijn neus aan het venster steken. Rond Aartrijke moest ik nu en dan wel eens de rol lossen toen het licht bergop ging, maar Eddy wachtte me steeds op. Uiteindelijk kwam ik thuis met 58km op de teller en een gemiddelde van 23km/u.
Ik kan het me nog niet permitteren om echt diep te gaan, we gaan rustig blijven opbouwen en afstand en frequentie wat opdrijven.

De mountainbike van onder het stof gehaald

 Dinsdag laatst heb ik mijn racefiets tot bij Ampe in Torhout gebracht voor het herstellen van mijn achterrem en nazicht. Daar het redelijk weer was en ik een ritje wou maken heb ik mijn mountainbike in orde gezet. Banden goed opgepompt,ketting goed ingevet en weg waren we. De dichtste bloso-route hier in de omtrek is de " Bossenroute ", ik reed via de Torhoutsesteenweg richting Tilleghembos en daar zag ik vlug het eerste bordje. De route lag er, ondanks het slechte weer, heel behoorlijk bij. Van een echte mountainbikeroute kunnen we eigenlijk niet spreken, daarvoor is de moeilijkheidsgraad te klein en er is weinig of geen niveauverschil, desondanks werd het voor mij toch een serieuze inspanning, de conditie is nog verre van goed en het was weer even wennen. Maar het is wel heerlijk fietsen door de bossen, vervolgens fietsen we door Tilleghembos, Merkemveld, Vloethemveld en Beisbroek. Ter hoogte van Snellegem heb ik de route verlaten, er kwamen dreigende wolken opzetten die ik nog achter me kon houden. Toen ik de doucheknop opendraaide begon het gelijk te hagelen, maar we hadden toch een leuk tochtje kunnen fietsen. 36 km in 1u40', niet om naar huis te schrijven, maar ik was wederom tevreden.

Belcantour, dat is genieten op de fiets in de westhoek

 Op de laatste maandag van de vakantie wordt traditiegetrouw de ‘Belcanto-Classic’ georganiseerd in Westouter. Wat ooit begon als een weddenschap tussen Guido Belcanto en een aantal streekgenoten, is ondertussen uitgegroeid tot een ware wielerklassieker.

Ik heb reeds tweemaal deelgenomen aan de Belcanto-Classic, nl. 2009 en 2010. Het is super om eens op een afgesloten parcours te kunnen koersen of fietsen in mijn geval.Vorig jaar had ik nachtdienst en was  zo niet op de afspraak.

Sedert 2010 richten de Belcantovrienden met steun van WTC De Berghazen ook een toertocht in, nl. De Belcantour. Dit jaar ga ik voor de eerste keer deelnemen op zaterdag 12 mei, ik zie er al naar uit !
Door het grote aantal hoogtemeters en de conditie die nog ver van goed is zullen we het bij de 60 km houden, Franky en Dominique zullen me vervoegen en uit de wind zetten.

Deze uitdagende fietstocht van 60, 75 of 120 km neemt je mee doorheen de prachtige streek van het Westvlaamse Heuvelland en Frans-Vlaanderen. Tijdens deze tocht worden een 14-tal hellingen aangedaan . Goed voor zo'n 1500 hoogtemeters.

    Voor meer info klik op volgende link :

http://www.belcantoclassic.be/editie-2012/belcantour2011

Er kan ook reeds ingeschreven worden voor de Belcanto Classic

die doorgaat op maandag 27 augustus 2012

Je kan inschrijven via volgende link :

http://www.belcantoclassic.be/subscription