De liefde voor de fiets.....en het ging vooruit .....

Toen ik gisteren thuiskwam en op het gemak eens de gegevens van mijn GPS bekeek, was ik supertevreden. Ik moest spontaan aan het liedje van Raymond van het Groenewoud denken, de liefde voor muziek, en het gaat vooruit,....het ging verbazend goed vooruit. Dit was heel toepasselijk op het tochtje dat ik samenreed met Eddy en Franky, beiden hebben me schitterend uit de wind gezet. De tocht kronkelde door Snellegem, Jabbeke, Zerkegem en Bekegem door richting Westkerke, Oudenburg, op deze rustelijke landelijke wegen kwam het klein briesje meestal zijdelings op ons af, toen ik op mijn schermpje zag dat we flirten met de 30 km/h, heb ik maar een ander beeld opgezet, mijn verstand op nul gezet en mijn beide kompanen blindelings gevolgd. Het ging super, wellicht was het de aangename temperatuur die positief op me inwerkte. Toen we het keerpunt bereikt hadden reden we terug richting Westkerke, Aartrijke, daar begon het lichtjes te klimmen en moest ik wel even de rol even lossen, ik besloot wederom nog niet heel diep te gaan en kon daarna gemakkelijk weer het tempo aanhouden.
Daar ik tijdens het fietsen moeilijk kan praten werd er nog even nagekaart ten huize van Franky overspoeld met een frisse picon, Eddy besloot om direct naar huis te rijden en zo zijn goede punten aan te dikken.

De Zilleghemroute op een zondagmorgen

Ik had met Eddy afgesproken om deze morgen een toerke te fietsen van om en bij de 50km. Gisteren nog een sms-je gestuurd dat ik om 09u bij hem thuis, te Sint-Michiels, zou zijn als het droog bleef, niet evident in deze tijd. Gelukkig scheen het zonnetje deze morgen, al was er toch nog een frisse zuidwestenwind. We sneden te Loppem te Zilleghemroute aan, die route ligt hier kortbij en het was reeds een heel eind geleden dat ik ze nog gereden had. Via rustige wegen reden we vervolgens door Loppem, Zedelgem,Aartrijke en Veldegem en dan opnieuw Zedelgem en Loppem. Na een tiental km nestelde ik me in het wiel en liet me meedrijven. het tempo lag me, maar tegen wind kom ik nog duidelijk kracht te kort. Toen de wind in het voordeel blies toonde ik mijn goeie wil en kwam ik nog eens mijn neus aan het venster steken. Rond Aartrijke moest ik nu en dan wel eens de rol lossen toen het licht bergop ging, maar Eddy wachtte me steeds op. Uiteindelijk kwam ik thuis met 58km op de teller en een gemiddelde van 23km/u.
Ik kan het me nog niet permitteren om echt diep te gaan, we gaan rustig blijven opbouwen en afstand en frequentie wat opdrijven.

De mountainbike van onder het stof gehaald

 Dinsdag laatst heb ik mijn racefiets tot bij Ampe in Torhout gebracht voor het herstellen van mijn achterrem en nazicht. Daar het redelijk weer was en ik een ritje wou maken heb ik mijn mountainbike in orde gezet. Banden goed opgepompt,ketting goed ingevet en weg waren we. De dichtste bloso-route hier in de omtrek is de " Bossenroute ", ik reed via de Torhoutsesteenweg richting Tilleghembos en daar zag ik vlug het eerste bordje. De route lag er, ondanks het slechte weer, heel behoorlijk bij. Van een echte mountainbikeroute kunnen we eigenlijk niet spreken, daarvoor is de moeilijkheidsgraad te klein en er is weinig of geen niveauverschil, desondanks werd het voor mij toch een serieuze inspanning, de conditie is nog verre van goed en het was weer even wennen. Maar het is wel heerlijk fietsen door de bossen, vervolgens fietsen we door Tilleghembos, Merkemveld, Vloethemveld en Beisbroek. Ter hoogte van Snellegem heb ik de route verlaten, er kwamen dreigende wolken opzetten die ik nog achter me kon houden. Toen ik de doucheknop opendraaide begon het gelijk te hagelen, maar we hadden toch een leuk tochtje kunnen fietsen. 36 km in 1u40', niet om naar huis te schrijven, maar ik was wederom tevreden.

Belcantour, dat is genieten op de fiets in de westhoek

 Op de laatste maandag van de vakantie wordt traditiegetrouw de ‘Belcanto-Classic’ georganiseerd in Westouter. Wat ooit begon als een weddenschap tussen Guido Belcanto en een aantal streekgenoten, is ondertussen uitgegroeid tot een ware wielerklassieker.

Ik heb reeds tweemaal deelgenomen aan de Belcanto-Classic, nl. 2009 en 2010. Het is super om eens op een afgesloten parcours te kunnen koersen of fietsen in mijn geval.Vorig jaar had ik nachtdienst en was  zo niet op de afspraak.

Sedert 2010 richten de Belcantovrienden met steun van WTC De Berghazen ook een toertocht in, nl. De Belcantour. Dit jaar ga ik voor de eerste keer deelnemen op zaterdag 12 mei, ik zie er al naar uit !
Door het grote aantal hoogtemeters en de conditie die nog ver van goed is zullen we het bij de 60 km houden, Franky en Dominique zullen me vervoegen en uit de wind zetten.

Deze uitdagende fietstocht van 60, 75 of 120 km neemt je mee doorheen de prachtige streek van het Westvlaamse Heuvelland en Frans-Vlaanderen. Tijdens deze tocht worden een 14-tal hellingen aangedaan . Goed voor zo'n 1500 hoogtemeters.

    Voor meer info klik op volgende link :

http://www.belcantoclassic.be/editie-2012/belcantour2011

Er kan ook reeds ingeschreven worden voor de Belcanto Classic

die doorgaat op maandag 27 augustus 2012

Je kan inschrijven via volgende link :

http://www.belcantoclassic.be/subscription

Tochtje door De Damse polders

Gisteren hebben we nog geprofiteerd van een min of meer drogere dag. Na de middag kwam het zonneke er door, er was wel een schrale noord-westenwind.  Via het Zuidervaartje fietsten we richting Damme om vandaar uit naar Moerkerke te rijden en verder langs den Blinker en den Stinker naar de Siphon, vooral hier was het pittig fietsen met de wind pal in het gezicht, er zouden geen snelheidsrecords gebroken worden vandaag. Via de Damse vaart reden we richting Sluis om ter hoogte van Oostkerke even het kanaal te verlaten en via een klein baantje richting Hoeke te fietsen, daar bereikten we het verste punt. We keerden terug langs de Damse Vaart en met de wind opzij konden we er toch een beetje van profiteren en zo het tempo wat opdrijven. Eens terug in Brugge fietste ik dan op het gemak door het centrum en toen ik thuiskwam had ik juist 40 km op de teller.

Regen en hagel houden me niet tegen

Vooraleer we morgen vertrekken voor een 4-daagse naar de Westhoek wou ik nog even de fiets op. De weersvoorspellingen waren onheilspellend, rukwinden, hagelbuien ,regenbuien, ik mocht me zowat aan alles verwachten. Tegen mijn gewoonte in heb ik dan maar een paar rondjes in de omgeving gereden zodat ik vlug thuis kon zijn bij één van bovenstaande weersomstandigheden. Ik reed tot aan de roeiclub op het Waggelwater om vervolgens langs het kanaal te fietsen tot bij Nieuwegebrug ( Varsenare), brugje over en dan via de andere kant van het kanaal terug naar Brugge. Dat was vroeger mijn trainingsrondje in de tijd dat ik veel ging joggen. Drie rondjes met kopwind tot in Varsenare en dan wind in de rug terug naar Brugge. Het liep vlot, in het laatste rondje kreeg ik dan een fikse hagelbui, gevolgd door felle regen over me heen. Gelukkig had ik mijn regenjasje aangedaan onder mijn thermovest aan, zodat ik toch goed beschermd was. Tegen dat ik terug thuis kwam scheen het zonneke al weer. Ik had iets meer dan 40 km op de teller en een gemiddelde van 23 km/h. Morgen ga ik mijn koersfiets binnenbrengen bij Ampe in Torhout, voor een compleet nazicht en mijn achterrem te herstellen. Zo kunnen we volgende dinsdag weer op pad. Gisteren heb ik me ingeschreven voor de WK-toertocht die gereden wordt op zaterdag 15 september op het WK-parcours in Nederlands Limburg met start en aankomst in Landgraaf. Er zijn twee afstanden, nl. 85km en 170km, al naargelang de conditie zal ik 1 of 2 ronden rijden. Het parcours is een stuk minder zwaar dan de Amstel Gold Race, enkel de gekende Cauberg en Bemelenberg staan op het programma en verder enkele minder gekende en minder steile hellingen. We zijn op dat moment op vakantie in de buurt. Zo kunnen we ook aanwezig zijn op het WK voor profs. Mooie vooruitzichten toch.

Terug in het zadel

Precies 16 dagen geleden op 21maart werd ik geopereerd van schildklierkanker met uitzaaiingen naar de lymfeklieren aan beide kanten van de hals, ook de linkerstembandzenuw moest er aan geloven. Het werd een zware operatie die bijna 6 uur in beslag nam. Na 5 dagen werd ik ontslagen uit het ziekenhuis, veel pijn had ik niet meer, enkel was mijn hoofd nog niet zo mobiel. Nu zijn we iets meer dan 2 weken verder, het gaat goed met me, op de stem na die nog maar 5% van haar oorspronkelijke kwaliteit overhoud.
Ik ben nog vlug vermoeid, maar wou toch al eens de benen testen en een klein toerke fietsen. Na een zonnige periode met mooie temperaturen was het weer beduidend kouder. Goed ingeduffeld vertrok ik richting kanaal Brugge-Oostende. Daar de wind uit het noorden kwam koos ik richting Meetkerke, Stalhille en reed verder door de polders naar Vlissegem toe. Ik reed op een heel gezapig tempo, geen trap teveel, soepel ronddraaien. Ik haalde amper 21 km/h, maar het kon me niet deren, we zaten weer op de fiets, éénmaal gedraaid ging het iets vlotter, toch bleef ik een rustig tempo aanhouden en forceerde het niet. Na ongeveer anderhalfuur kwamen we tevreden thuis met 31 km op de teller.We zullen weer rustig opbouwen, alhoewel ik geen direct doel heb wil ik tegen de zomer toch een behoorlijke conditie hebben. Gelukkig heb ik mijn stem niet nodig om te fietsen, anders zou het een ramp zijn. Maar vanaf volgende week start ik met intensieve logopedie dus de hoop is er dat er vlug beterschap zal te merken zijn.

Laatste ritje voor de operatie

Maandag 19 maart, de operatie begint dichter bij te komen, ziek voelen we ons niet, integendeel ik heb zo de indruk dat het goed gaat met de conditie. Het gemiddelde ligt niet zo hoog, zo'n 23 km/h vandaag, maar de benen voelen goed aan. Vandaag zal ik een stuk van de Oude Dijkenroute afrijden. Via Varsenare,Jabbeke kom ik in het landelijke Ettelgem alwaar ik het eerste bordje van de Oude Dijkenroute waarneem, we zijn vertrokken, de tocht gaat over Oudenburg richting Bredene, we passeren het punt waar de vaart Brugge-Oostende aansluit op de Passendaalse Vaart.

Er staat een stevig briesje uit het noord-westen, maar we trotseren het zonder enige moeite.
Via Bredene vervolgen we onze weg richting De Haan, de wind vol in het gezicht, het voelt fris aan, gelukkig hebben we vandaag onze thermovest aan, die kunnen we goed gebruiken? We arriveren in De Haan, het eigenlijke startpunt van de route. Vandaar uit gaat het richting Vlissegem,  een bord met wegenwerken negeren we, acheraf gezien niet al te slim, gans de woonkern van Vlissegem ligt open en we moeten een gans eind te voet onze weg zoeken, tussen kranen, drukdoende arbeiders, etc....
Even voorbij het centrum komen we op bekend terrein, hier lopen de Breduniaroute ( die ik reeds meermaals heb gereden ) samen met de Oude Dijkenroute. De Oostendsesteenweg dwarsen we en rijden richting Stalhille alwaar we de route verlaten en via het kanaal naar Varsenare rijden en zo huiswaarts. We hebben 51 km gefietst, zonder ons te vermoeien. Nu gaat de fiets een eind op stal.

Morgen staat de operatie gepland, en nadien hopen we zo rap mogelijk weer te kunnen fietsen en te genieten van het lenteweertje. Ondertussen plaats ik hier wel wat andere nieuwtjes enzo, tot later....

De route kan je downloaden via volgende link :

http://www.routeyou.com/route/view/421058/fietsroute-polderroute.nl

De kastelenroute op een verstrooide dag

Donderdag 15 maart, een schitterende dag, het zonnetje schijnt hier binnen door onze grote ramen, als je naar buiten kijkt is het net zomer. We kleden er ons ook naar toe, korte koersbroek en een koerstrui met e veneens korte mouwtje, voor alle veiligheid nemen toch een extra shirt mee. Op een rustig tempo rijden we richting provinciedomeinTillegembos alwaar de kastelenroute start. Doorheen het schitterend domein moeten we wel enkel onverharde paden trotseren, we rijden het prachtige kasteel voorbij en bij het uitrijden van het bos moeten we even van de fiets. Twee noeste werkers zijn er een kasseiweg aan het herleggen, ik neem mijn fiets op de schouder, voel me even een veldrijder die een loopstrook voor zijn rekening neemt, alhoewel ik heb bij wandelen houd. Verder gaat het de route richting Loppem waar we weer even de baan verlaten om  het Merkemveld te doorkruisen, heel wat mensen genieten van deze mooie dag, ik kom zowel wandelaars, mountainbikers als wielertoeristen tegen, een kleine knik toont de verbondenheid die er is tussen de actieve mensen. Via Zedelgem, Veldegem rijden we richting Ruddervoorde, mijn aandacht gaat nu en dan eens weg en zo vind ik plots geen bordje van de kastelenroute meer terug op mijn pad. Ik rij op het gevoel  verder, na een paar kilometer duiken ze plots weer op. Ik heb een lus afgesneden, niet erg, het is de bedoeling om te genieten , ik rijd ze wel eens helemaal op een ander moment. Via Aartrijke kom ik aan het Vloetemveld, eer ik het Vloetemveld induik neem ik de tijd om iets te eten, even de met isostar gevulde drinkbus aan te spreken en ook een paar foto's van de omgeving te nemen.

De kasseistrook ligt er goed bij en in het bos schotelen ze ons weer enkele onverharde wegen voor, gelukkig geen lekke banden vandaag. Even verder rij ik weer verkeerd, ik ben er duidelijk met mijn gedachten niet bij vandaag, geen erg, ik rij gewoon verder via rustige wegen en kom zo heel tevreden thuis, met 51 km op de teller, enkele km's minder dan voorzien, maar wie maalt er om ? Ik alvast niet.

De zonnestralen nodigen uit

Vandaag had ik niet direct een fietstocht gepland, het was gisteren nogal laat geworden en ik was niet echt uitgeslapen deze morgen, eerst wat boodschappen gedaan en toen we thuiskwamen schijnde de zon lekker binnen. Vero zei, zo'n weertje daar moet je van profiteren, dus mijn koersplunje aangetrokken, nog snel even op de foto

en we waren vertrokken. Ik had niks voorbereid, zelfs mijn gps liet het afweten, batterij leeg ( ik heb hem wellicht vergeten uitschakelen in een verstrooid moment ). Zoals ik meestal doe vertrok ik ook deze keer tegen wind die zachtjes uit het noordwesten blies, dus richting kanaal Brugge - Oostende gefietst en dan via het jaagpad richting Oostende. Er waren heel wat fietsers die van de eerste zonnestralen genoten, en ik genoot er ook  van maar was soms weg met mijn gedachten en reed op automatische piloot.
De gezondheid laat het even afweten, een slechte diagnose dwarsboomt vele plannen , maar we zijn niet uit ons lood te slaan, desondanks ging het fietsen lekker. Voorbij Stalhille sloot ik aan bij een klein groepje, ik stak twee tandjes bij, zette me goed uit  de wind en kon gemakkelijk het tempo volgen, het deed deugd, met een soepele omwenteling bereikten we in een mum van tijd Oostende, daar liet ik ze rijden. Ik keerde via het kanaal terug richting Brugge, in Stalhille verliet ik het jaagpad en zette koers richting Jabbeke om vandaar uit via Snellegem, Varsenare richting Brugge te  fietsen. De zon verdween meermaals  achter de wolken, maar de temperaturen waren oké voor de  tijd van het jaar. Uiteindelijk had ik 45 km gefietst met een gemiddelde van ong. 24 km/h, niet slecht in de gegeven omstandigheden. Binnenkort volgt er een zware ingreep, maar ik zal nog zoveel ik kan de baan opgaan, het verzet je gedachten, je hebt een voldaan gevoel bij het thuiskomen, en een redelijke conditie kan alleen maar het herstel ten goede komen.